Hi & Namste to You....

Welcome to My Personal Blog ....
aNd Thanks to visit it.

वैंश र मंसिरका कुरा [ कविता ]

"छोर छोरीले डाँडा काँडा ढाकुन" भनेर आशिस दिने हजुर बा'हरुले किन पो :- "श्रीमतीले घर भरिउन" भनेर आशिस दिएनन??

हुर्रा नाच [ Magar Huraa Dance ]

मरिन्छ की बाचिन्छ, थाहा छैन खाइन्छ हासिन्छ, हुर्रा नाचिन्छ …. देशै रमाइलो !

भोजपुरको यात्रा !अरुण नदि तर्दै गर्दा !!

भोजपुर एक प्राकृतिक सुन्दरताले भरिपूर्ण , सितल अनि रमणीय ठाउ रहेको छ ! खुब मखै बनाउने दृश्यहरु हेर्न पाइने ! निकै राम्रो ठाउ लाग्यो ! तर एउटै गाह्रो कुरा - तर जता गए नि , हिड्नै पर्ने ! तर भोजपुर सदरमुकाम सम्म चाही गाडीमै जान सकिन्छ ! १५ /१५ दिन (कृष्ण पक्ष र शुक्ल पक्षमा लाग्ने ) को विच मा लाग्ने चम्पे बजार भर्नुको मज्जै अर्कै !

आफ्नै फुल बारीमा रमाउदा

मलाइ swimming, roller skating, football अनि chess, शब्द, संगीत र रङ्गहरु जस्तै यी फूलहरु र फोटोग्राफी पनि औधी मन पर्छ ! रहर न हो … आफुलाई मन पर्ने कुरा अरुलाई नि मन पर्नु पर्छ भन्ने छैन … तर आश मार्न चाही नसकिदो रहेछ … त्यसैले आशा छ .. तपाइँहरु लाइ पनि मन पर्ला की …..!!!! windows र iOS मा रमाए जस्तै यो स्मार्ट फोनको android सिस्टम लाइ पनि धन्यबाद … मेरो रहर लाइ थप रहर लाग्दो बनाइदिएकोम :पी

जन्म र उत्सव [ श्रवण 10, 2072 ]

तपाइँ लाइ मेरो जन्म उत्सव मनाउने तरिका र सोच कस्तो लाग्यो कुन्नि ? तपाइँ तपाइको जन्म उत्सव जसरी जहाँ पनि मनाउन सक्नु हुन्छ त्यसमा मेरो कुनै आपति र खेद छैन त्यो तपाइको व्यक्तिगत स्वतन्त्रता हो तर नि म यो पोस्ट संगै के भन्न चाहन्छु भने, ‘तपाइँ हामी जस्ता युवा र सभ्य तथा विकसित समाजको परिकल्पना गर्नेहरुले कुनै पनि उत्सव, पर्व र रिवाजहरु लाइ केहि सृजनात्मक तरिकाले मनाउने पो हो कि ?’ देश, समाजमा विकाश र प्रगति भएन भनेर हामी हाम्रो समाज, सरकार र नेता लाइ मात्र गालि नगरौ ... त्यसको भागी तपाइँ हामी जस्ता सर्व साधारण नागरिकहरु पनि छौ – त्यसैले देश, समाजमा परिवर्तन ल्याउन सानै भए पनि तपाइँ हाम्रो पहल हुनु नितान्त जरुरि छ !

आफ्नै धर्म र विश्वास [ निवन्ध ]

सानामा म बा’ले सिकाए संगै हरेक पटक मन्दिर जादा केहि माग्नु पर्छ कान्छा भन्नु हुन्थ्यो तर मैले कहिल्यै केहि मागिन ... किनकी मलाइ जिन्दगीमा कहिल्यै मगन्ते बन्नु थिएन अनि लाग्थ्यो मूर्तिले आखिर दिन के नै सक्छ र ! अनि के को माग्नु बरु मैले चढाउने फुल र पानि संगै मेरो डर, मेरो कमजोरी, मेरो रोग लौ तिम्रो भो, लैजाऊ भन्थे ... तर कहिल्यै लगेनन तिनले ! त्यसैले त् अहिले ति सबै कुरा म संगै छन् ! हुन् त् मान्छे आफ्नो कुरा आफूसंगै हुदा कति खुसी हुन्छन तर म खुसी हुन् सकिन !

यो शहरका मान्छेहरु [ कविता ]

मलाई पनि पढेलेखेको यहि शहरको मान्छे हुनु छ ! अनि त म पनि केहि लेखेर .... तिनले बुझ्ने गरी केहि होडिंङ्ग बोर्ड थप्ने थिए : यो सहरमा :- “मेरो देश धर्म निरपेक्ष राज्य हो !” “सडक जाम र हड्ताल गर्न मनाही’छ !” “यो देश बन्द गर्न पाइदैन !”

बाबाको बर्खीमा लाख दिप वत्ति प्रज्वलित गरी उहाको दिवंगत आत्माको चिर शान्तिको कामना गर्दै !

हाम्रा स्व. पिता श्री डम्बर बहादुर पुलामी मगर दिवंगत हुनु भएको बर्षिकी (बरखी) कार्यक्रममा लाख दिप वत्ति प्रज्वलित गरी उहाको दिवंगत आत्माको चिर शान्तिको कामना गर्दै सम्पूर्ण परिवारजन, आफन्त, छरछिमेक, इष्टमित्रहरु आफ्नै निवासमा ! उक्त दुइ दिने बर्षिकी कार्यक्रममा आइ सहभागी भै दिनु हुने सबैमा म लगाएत हाम्रो परिवार सविनय कृतज्ञता जाहेर गर्दछौ !

Brazil Vs Argentina को ग्याम हेर्दा

Brazil र Argentina को मैत्रीपूर्ण खेल 17 November 2010 का दिन कतारको दोहामा भएको थियो ! त्यहि समय लाइ सदुपयोग गर्दै उक्त खेलहेर्न हामी कतारको नेशनल स्टेडिएमको रुपमा रहेको Khalifa International Stadium पुगेका थियौ ! आज त्यही खिचिएको केहि झलकहरु पोस्ट गर्ने जमर्को गरेको छु !
CIMG0279

भोकाएको पेट अघाएको जिन्दगी

thinking more
थुइया s s s ! गुनासोहरुले भरिएको साला जिन्दगी ! कति गर्नु आफ्नो गुनासो आफै सँग ! हुने जे छ त्यहि हो तर गुनासो कहिले नी सकिदैन ! आत्म असन्तुष्टी या भलै आफ्नो चित चाही कहिले नी नबुझ्ने भन्या ! कहिले यस्तो भएन , उस्तो भएन ! आज यो छैन भोलि उ त्यो हुन्न ! सोच्दा नी रना चल्छ ! नसोची बसौ भन्दा पनि यो खाली मगज शैतानको बास भन्छन ! भेल आएको जस्तो कुरा पनि कति आउने कति !


साइनटिस्ट हुन् नसके नी यस्तो माइन ठिस बनाएर सोची हेर्छु ! लाइफ पनि कस्तो ? कसरी जिउदा ठिक हुन्छ भनेर आफैले आफैलाई प्रयोग गर्न पनि नमिल्ने ! यदि प्रयोग नै गरि हाल्ने हो भने पनि , आफ्नो जीवनलाई एउटा प्रयोग देखि अर्को प्रयोगमा ल्याउन नै नमिल्ने ! किनभने एउटै प्रयोगले जिन्दगी पुरै वित्दो रहेछ ! अहिलेको जसरी जिविका नचल्ने  भन्न ठानेर  अर्कै तरिकाले जिउनु पर्ने भो भनि अब अर्को प्रयोग गरौ भन्दा पनि समय भन्दा आफ्नो उमेर (age) नै नहुने  ! यो उमेर पनि नोन स्टप बस जस्तो डाडा काटी हाल्ने भन्या !

कुरा दशैँको


Dashain Swing
Image by izahorsky via Flickr
ए ! गाठे , दशैँ त झ्याप्पै लागे छ नी ! जता ततै –दशैँ, नै दशैँको कुरा चल्या’छ ! कतिको मनमा र जीवनमा दशैँ आओस नआओस तर फेसबुको वाल भरी दशै आएको छ ! ब्लगको पेज भरी अनि मेसेन्जरको अफलाइन बक्स भरी, मोबाइलको इनबक्स भरी ……..दशैको रौनक चलेको छ ! मेसेज र शुभ कामना पनि कस्तो कस्तो आउने ! भनी साध्य छैन …. कतिपय त पढ्न नै आफैलाई अप्ठेरो लाग्ने अनि अति रमाइला, कति सकारात्मक त कति ब्यंग्यात्मक ! यो प्रविधि संगै पर्वहरुको नी प्रवृति फेरिदै गएको छ ! विकृति भनौ या सस्कृति जेहोस … चल्दैछ !







हेर्नुस न त …मलाइ ट्याग गरिएका केहि फोटो , मेसेजहरु :

निन्द्रा हराएको –रात

जबर्जस्त सुत्ने प्रयास
आज विगत बल्झेर निकै सताइ रहेछ ! थाहा छैन कुन्नि किन ? विछ्यानमा आखा चिम्लिएर घन्टौ बस्दा’नी ! पटकै दिन्द्रा पर्या होइन ! पुरै आखा खोलेर बसे झै भएको छ ! खै कस्तो उत्साह र उकुस मुकुस रहेको छ मन भित्र –थाहा छैन ! पल्टेको पल्टै छु, कसै गर्दा’नी भा’छैन ! हैन कहिले काही पनि के हुन्छ ? निदाउन नी यति गाह्रो ? मान्छेहरु भन्ने गर्छन,’खान र सुत्न’ त कति आनन्दको काम अनि कति सजिलो अनि निकै मज्जाको कुरा पनि ! तर मलाइ त्यस्तो लागेन ! सबै भन्दा गाह्रो काम त – सुत्नु पो रहेछ जस्तो लाग्यो !  

दशै अनि तिहारलाई सम्झंदा

भखरै दशैँले विदा लिएर गयो ! अब एक बर्ष सम्म उसको छुट्टी हुन्न रे ! त्यसैले बर्ष दिन पछी मात्र आउने बाचा गरेर गैच ! हुन् त यो परदेशीलाइ के दशैँ, के को तिहार अनि  के उत्सब ! सधै हतार र व्यस्तताले च्याप्न छाड्ने होइन ! सधै व्यस्त लाइफ, कती दु:ख, पिर र बिरहको कुरा मात्र गर्ने भन्ठानेर यस पटक छुट्टी नभए पनि यसो समय एडजस्ट गरेर दशैँ मनाउने सल्लाह भएको थियो - कम्पनीको साथीहरु सँग ! त्यहि अनुरुप सबै कुराहरु जोडजाम गरियो ! दुइ तिन हप्ता अघि देखि नै तडक झडक गरियो ! घोर्ले खसी देखी अलुमुनियम फोइलमा बलौटे माटो राखेर जमेरा राख्न नी भ्याइयो ! सबैमा रहर र उत्साह पनि निकै राम्रो थियो - यो मरुभूमिमा पनि कानमा जमरा र निधार भरि रातो टीका अनि मिठो भोज खादै रमाउन पाइने भो भन्दै ! ‘चार पाच बर्ष भो टीका नलगाएको’, ‘ठ्याकै आठ बर्ष भएछ -कहिले'नी दशैको टीका लगाउन जुरेन’, ‘मेरो नी निकै भो टीका नलागाएको’ ….. यस्तै यस्तै भन्दै हुनु हुन्थो साथीहरुले !
नभन्दै दशैँले समय र साइतमै पाइला राख्यो हाम्रो कम्पनीको क्याप भित्र पनि ! मंसाहरिको लागि खसीको तातो मिठो परिकार अनि साहाकरिको लागि पुलाउका साथै केहि ड्रिंक र आफैले तयार गरेका जाड पनि रेडी थियो ! तर एउटा हास उठ्दो र मन खिन्न हुने कुरा के थियो भने ! जमेरा राखिएको थियो तर त्यसले उम्रिन जानेन या सकेन ! त्यत्रो दिन हुदा पनि टुसाएको पनि होइन ! जमेरा पनि मैले नै राखेको, सायद ढंग पनि पुगेन की जस्तो लाग्यो ! कहिले परेको भए पो थाहा होस  ! यो त यसो रहर पलाएर पो तरखर गरेको थिए ! या त …मकै नै त्यस्तो भएर हो कुन्नी ? त्यसैले जमराको खड्को पर्यो अनि फुल पनि हामी सँग थिएन

म, पाहुना र भोज

निकै दिन भै सके’छ ब्लगमा अपडेटको मेसो नगरेको ! त्यसैले  आज पुराना आफ्नै कुराहरुको  गन्थन मन्थन गर्न मन लाग्यो !  कुरा ५१ , ५२ साल तिरको हुदो हो ! म बाबा सँग भोजपुर गएको थिए ! त्यहि समयमा एक दिन म मामा घरको पाहुना हुन् पुगेको थिए (पहिलो पटक ) ! त्यस दिन बेसीमा रोपाइँ चल्दै थियो ! अनि त्यहि बाट दिउसो तिर शिरको टोपी नै झर्ने गरिको उकालो चढ्दै मामा घर लागे - बाबाको पछी पछी ! मैले कहिले पनि देख्दै नदेखेको मामा, माइजु , हजुरबा, हजूर आमा  सबै सँग भेटघाट गर्न पाए, खुसि लाग्यो ! अनि किताबमा चाडपर्वमा मामा घर जाने कथा पढेको सम्झे - कता कता मन चंगा झैँ भो !
केहि बेरको कुरा कानी पछी ,छ्यामाले नानि खाजा खान आउ भन्दै एक अम्खरा पानि दिनु भो ! अनि खाजा भने पछी -मन खुसी भो ! आफुलाई भने  दिउसो घाममा हिड्दाको थकान र भोकले संगै सताइ रहेको थियो ! मस्तले (राम्ररी) हात धोए र एक घुड्की चिसो पानि पिएर भान्सा भित्र पसे - टन्न खाने सोचले !  झमक्कै  साझ परि नसकेको भए’नी - हल्का अध्यारो देखिन्थ्यो, त्यो भान्सा  ! बाबा र हजुरीहरु मगर भाषामै के के कुराकानीहरु गर्दै हुनु हुन्थ्यो ! म ज्ञानी नाति जस्तो भएर चुप चाप पिरामा पलेटी कसेर बसे - अगाडी माने डबुकामा हान (जाड) , सिंकीको अचार अनि एउटा कचौरामा भूटेको भटमास र मकै !

मेरा आफनै सोचाईहरु

1) "मलाई पनी त नवीन सोच सहितको नौलो जीवन लिएर बाच्ने रहर छ , मलाई पनी त एउटा उद्देश्य लिएर , एउटा संसार सिंगार्दै धेरै सपना सजाउने रहर छ ..........मेरो एउटा सद्दिच्छा छ की मैले पनी यो विश्व मानव संसारको , यो समाजमा  महत्वपूण र जीम्वेवारी पुर्णको असाधारण कार्य गर्न पाउ ....... "

2) "जो कोहिले मेरो देहान्तलाई यस धर्तिमा वा धर्तिलाई मेरो आवश्यकता छैन या पूर्ण भयो अथवा आवश्यकता रहन छाड्यो भनेर भुझिदिनुहोला - नत्र त यस समाजमा मेरो खाँचो रहून्जेल सम्म बाच्ने छु र जिउने छु ...... "

मेरो आफ्नै सोचाईहरू

.... धर्म वा देवताको बारेमा मैले जती नै कटुता पोखिरहेको हुन्छु, त्यति नै धर्ममा विश्वाश गरिराख्या हुन्छु, त्यसैले त म अर्थात कसैको आलोचना गर्नु पनी उसलाई सम्झनु हो वा उसलाई राम्रो भएको देखन ( हेर्न ) वा सुन्न चाहानु हो !

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...